lutego 22, 2024

Tafsir Surah Al-Mulk - wyjaśnienie rozdziału 67. Suwerenna Władza





SURAH AL-MULK 

Na podstawie wykładu Noumana Ali Khana



Prorok Muhammad wielokrotnie nawiązywał do tego konkretnego rozdziału. Ma 30 ajat (wersów) i chroni tego, kto jest towarzyszem tej sury, przed ogniem piekielnym (Tirmidhi). Chroni wierzącego przed karą grobową.


Zaprawdę w Qur’an jest sura składająca się z trzydziestu ajat, która wstawia się za człowiekiem, dopóki nie otrzyma przebaczenia. Jest to [sura] Tabarak Alladhi Biyadihil-Mulk (Sura Al-Mulk). (Jami` at-Tirmidhi 2891)


Prorok (ﷺ) nie szedł spać, dopóki nie wyrecytował Alif Lam Mim Tanzil i: Tabarak Alladhi Bijadihil-Mulk". (Jami` at-Tirmidhi 2892)


Znaczenie tytułu rozdziału: Suwerenna Władza, Królestwo

Numer rozdziału: 67

Liczba wersów: 30

Objawiona w: Mekce



6 części Sury Al-Mulk

  •  CZĘŚĆ 1 wersety 1-4 → Moc Allah

  •  CZĘŚĆ 2 wersety 5-15 → Niebo i piekło

  •  ROZDZIAŁ 3 wersety 16-22 → bezpośrednie zagrożenia

  • ROZDZIAŁ 4 wersety 23-24 → śmiertelność i długość życia 

  • ROZDZIAŁ 5 wersety 25-27 → kwestionowanie obietnicy Dnia Sądu

  •  ROZDZIAŁ 6 wersety 28-30 → słabość ludzi







(1) Błogosławiony i Najwyższy jest Ten, w którego Ręku jest Suwerenna Władza; i On ma pełną władzę nad każdą rzeczą

  • tabara (khir)- nadmiar dobroci, coś co przewyższa oczekiwania dobroci i błogosławieństw; coś co jest trwałe i stabilne przez długi czas. Intensywnie pełen mocy wzmacniającej

    • Allah ma moc umieścić (barakah) błogosławieństwo we wszystkim co tylko zechce – np. pozwalając roślinom rosnąć czy obdarzając nas błogosławieństwami; Jego dobroć i ilość danych nam błogosławieństw nie zmniejszy Jego pokładów dobroci 

    • Allah jest czymś więcej, niż kiedykolwiek będziemy w stanie sobie wyobrazić i pojąć. Pojęcie Allah jest poza naszym zrozumieniem

  • Allah nie wspomina swojego imienia w tym wersie – aby pokazać ograniczony sposób myślenia tych, którzy nie wierzą w Allaha. Kiedy niewierzący słyszą ten wers, nie myślą o Allah, analizują to jedynie w kategoriach przyziemnych

  • Al-Mulk- normalny król traci władzę im większe staje się królestwo, w pewnym momencie potrzebując innych ludzi do kierowania ludem. Allah ma Al-Mulk – Król, który nikogo nie potrzebuje, a mimo to jest w stanie w pełni kontrolować świat, niezależnie od tego, jak duże będzie królestwo. Tylko On ma nieograniczoną moc i w tym, co tworzy, stwarza granice wszystkiego. Daje także władzę ludziom i chroni tych, którzy są w jego królestwie (wierzących).


(2) On, który stworzył śmierć i życie , aby poddać was próbie (i pokazać wam samym), który spośród was jest lepszy pod względem uczynków. A On jest Pełen Chwały, Jego Moc Nieodparta (a Jego woli nikt nie może udaremnić), Przebaczający (który wybacza wiele spośród grzechów Swoich sług, oni zaś uczą się z tej próby)

  • “stworzył śmierć i życie” – ponieważ śmierć jest wymieniona jako pierwsza, jest to sura ostrzegająca,

  • Allah jest tym, który ma władzę nad śmiercią. Stworzył „śmierć” – całe stworzenie i to jak każdy etap wygląda, drugą fazę „życia”, a sam nie podlega śmierci. Królestwo Allah nigdy się nie skończy, ponieważ to On jest odpowiedzialny za stworzenie śmierci, On jest ponad nią

  • śmierć jest także pierwotnym stanem ludzi – „Byłeś martwy, a my przywróciliśmy Cię do życia

  • śmierć – jako metafora doczesnego życia, cały czas doświadczamy małej śmierci (starzenie się, sen, utrata zdolności widzenia, słyszenia, poruszania się); tak więc metafora życia to akhira (życie ostateczne, niekończące się)

  • „życie” jako miejsce, w którym zobaczymy nagrodę i/lub karę bazując na tym, jak radziliśmy sobie z próbami w czasie „śmierci” – kto z nas starał się być lepszy w czynach

  • ayyukum ahsanu - „ lepszy pod względem uczynków” – mamy ograniczony czas i powinniśmy skupić się na tych aspektach, które mają największą wagę (jak np. modlitwy obowiązkowe). Bycie „lepszym” oznacza próbę ulepszenia tych rzeczy, które są najważniejsze przed skupieniem się na szczegółach (np. uczynki sunna). Nie ma sensu być doskonałym. Allah nie chce, żebyśmy byli doskonali. Musimy nadać priorytet tym aspektom, które są najważniejsze, aby jak najlepiej wykorzystać nasz czas. Cały czas będziemy musieli podjąć decyzję - czy staramy się być lepsi, czy staramy się pozbyć naszych grzechów, czy wykonujemy czynności fard, czy wykonujemy czynności sunnah itp. Wszystko zależy od zarządzania czasem i dobrego skupienia się nad ważnymi sprawami

  • On, który stworzył” - Allah jest królem, którego stworzenia nie jesteśmy w stanie odtworzyć

  • Al-Azeez- Allah ma władzę nad wszystkim. Tylko On może dać komuś władzę i moc, aby mógł czynić dobre uczynki i czerpać z życia jak najwięcej. Godność i szacunek pochodzą od Allah i tylko to powinno mieć znaczenie. Nie ma sensu ulegać presji społecznej i szukać szacunku u innych

  • Al-Ghafoor  - ten, który nieustannie przebacza. Nawet jeśli ktoś się potknął i popełnił błędy, Allah może przebaczyć


(3) On, który stworzył siedem Niebios w harmonii. Nie zaobserwujecie żadnego błędu ani niedopasowania w stworzeniu Miłosiernego. Spójrzcie raz jeszcze: czyż możecie zauważyć jakieś szczeliny? 

  • tibaqa - warstwy stworzonego nieba doskonale ze sobą współgrają, warstwy nie mają żadnych widocznych przejść - dla wierzących śmierć i życie (dunja i akhira) również ze sobą współgrają, a zmiana jest płynna

  • Sura, która ma być przestrogą dla niewiernych, przedstawia imię Allah jako „Najmiłosierniejszy” (Ar-Rahman) – Allah chce się nami zaopiekować. Stworzenie akhira opierało się na miłosierdziu Allah

  • brak wad w stworzeniu Ar-Rahaman – w stworzeniu śmierci, życia i nieba. Tak jak nie ma luk w niebie, tak nie ma luk w stworzeniu śmierci i życia. Wszystko jest perfekcyjnie stworzone, bez żadnych niespójności. Miłosierdzie Allaha dotknęło każdej rzeczy, jaka kiedykolwiek została stworzona

  • podobną strukturę dotyczącą kolejności wspomnianych rzeczy można zobaczyć w Sura Baqara - najpierw śmierć, potem życie, a potem stworzenie nieba

  • prawda duchowa (niebo) jest połączona z prawdą fizyczną (śmierć i życie) w taki sposób, że nie ma żadnych luk. Wszystko się płynnie uzupełnia.

  • cały czas patrzymy na stworzenie Allah, a mimo to Allah mówi nam, abyśmy „spojrzeli jeszcze raz”, jakbyśmy pierwszy raz patrzyli. Nie ma sensu patrzeć na świat z materialistycznego punktu widzenia, zamiast tego powinniśmy skupić się na tym, jak to wszystko zostało stworzone przez Ar-Rahmana – bez skazy, bez pęknięć, bez rozerwań, bez fuutur

  • fuutur – rozdzierać, zaczynać. Przypomina sposób w jaki krawiec rozdziera materiał, aby stworzyć coś nowego. Nie widzieliśmy tego etapu stworzenia Allaha. Początkowej fazy stworzenia nie da się zauważyć, ponieważ nie byliśmy świadkami początku stworzenia. Dlatego też nie jesteśmy w stanie zauważyć niczego co ma jakieś braki lub jest niedoskonałe - w stworzeniu Allah nic takiego nie istnieje.


(4) Potem spójrzcie raz jeszcze i jeszcze raz (i jak często byście tak nie czynili, za pomocą jakich narzędzi wzmacniających wzrok), wasz wzrok powróci do was oślepiony (chwałą Bożego stworzenia), zlękniony i osłabiony (niezdolny do dostrzeżenia jakiejkolwiek skazy, która by wsparła uzasadnienie twierdzenia, że może być jakikolwiek podział w panowaniu nad wszechświatem)

  • Czasami pierwsze wrażenie jest świetne, ale potem z biegiem czasu zauważamy pewne wady i niedoskonałości i nasza opinia się zmienia. Allah powtarza nam jednak, abyśmy wciąż na nowo przyglądali się stworzeniu Allah. Nie ważne ile razy na nie popatrzymy, nie znajdziemy w nim żadnych wad.

  • Niewierni powtarzali i powtarzają, aby pokazać im znaki od Allah, a wtedy posłuchają i przejdą na Islam. Ale Allah w tej surze pokazuje, że jest już tak wiele rzeczy, na które warto spojrzeć i zauważyć doskonałość stworzenia Allah. Samo stworzenie jest wystarczająco cudowne i majestatyczne. Specjalne, nieoczekiwane cuda ukazywały się ludziom już wcześniej (odzyskanie wzroku, laska zamieniona w węża itp.), ale nawet wtedy ludzie nie uwierzyli. nazywając te cuda magią. Ci ludzie, którzy widzieli te cuda i nie wierzyli, doświadczyli straszliwej zagłady. Z łaski Ar-Rahman ludziom nie ukazują się żadne nowe cuda, ponieważ ci, którzy tych, którzy by nie uwierzyli, spotkałby by taki sam los jak niewiernych przed nimi

  • khasik- wyczerpany/zmęczony; wyrzucony ze wstydu; odepchnięty; uczucie kiedy nie doceniamy kogoś, wychodząc z założenia, że ​​jesteśmy lepsi, a potem widzimy, jak bardzo się myliliśmy i jak absurdalnie się zachowaliśmy. Tak jak osoba arogancka zmienia się w chasik, tak samo nasze oczy doświadczają chasik kiedy patrzą na stworzenie Allah i nie doceniają Jego mocy. Ludzie poczuliby się upokorzeni ze względu na to Kogo kwestionowali. Będą poniżeni, a ich oczy będą zawstydzone.


Ten fragment rozpoczął się od królestwa Allaha, który ma całkowitą kontrolę nad wszystkim, a kończy się na tym, kim my jesteśmy. Istnieje ogromna różnica pomiędzy Allah-Królem a nami-wierzącymi. Ten fragment jest doskonale symetryczny – stworzenie zostało wspomniane dwa razy i polecenie patrzenia zostało wspomniane dwa razy. Allah stworzył dwie rzeczy – śmierć i życie.





- - - SEKCJA 2 - - -



(5) I rzeczywiście, przyozdobiliśmy najniższe Niebiosa (ziemskie) lampami (gwiazdami) i uczyniliśmy je pociskami do przepędzania diabłów; a dla nich przygotowaliśmy (w życiu ostatecznym) karę Płomienia

  • Niebo spełnia dwie funkcje – ozdoba i ochrona przed diabłami. Jedno i drugie jest ważne – jeśli skupilibyśmy się tylko na pięknie byłby ono daremne, a sama funkcja - nieinteresująca. Niebo jednak ma obie te funkcje, które się wzajemnie uzupełniają. Powinniśmy doceniać piękno wokół nas, bo to życie jest częścią wiary. Podobnie Allah opisuje Dżanna poprzez porównywanie rzeczy na tym świecie, abyśmy mogli choć trochę zrozumieć, czym jest Dżanna. Nawet w Qur’an jest zarówno piękno mowy Allaha, jak i funkcja dydaktyczna i szerzenia cennych nauk. Istnieje idealne połączenie tych dwóch elementów.

  • a'tadnaa - przygotować się odpowiednio do potrzeb. Kara Jahannam będzie doskonale przygotowana, stosownie do uczynków danej osoby.

  • as-sa'iir - płomień, ogień, który wznosi się. Dżiny, któe zostaną wrzucone do as-sa'iir sprawią, że ogień będzie jeszcze większy, mimo że dżiny są stworzone z ognia.


(6)  Kara Piekła jest przeznaczona również dla tych, którzy nie wierzą w swego Pana. Jakże to zły cel wędrowania! 

  • są dwie istoty, które mogą nie wierzyć w Allaha: ludzie i dżiny - nam dana była wolna wola

  • Dżahannam - bardzo głęboki dół, dolina pełna śmieci. Istnieje hadis opisujący głębokość Jahannam: pewnego razu towarzysze Proroka Muhammada usłyszeli huk. Zapytali Proroka, co to było, a on odpowiedział, że był to dźwięk kamienia, który 70 lat temu wrzucono do Dżahannam i właśnie sięgnął dna (Riyad as-Salihin 404)


(7) A gdy zostaną doń wrzuceni, posły szą jego przejmujący oddech (który ich wessie), gdy wrze,

  • „wrzucane do niego” – tak jak wyrzucane są śmieci. Kiedy mówimy o śmieciach, zwykle jest to rzecz, która miała cel, ale go nie spełniła – podobnie ludzie mają cel, a ci, którzy zawiodą i nie wierzą w Allaha, zostaną wrzuceni do Dżahannam

  • Allah dał ludziom Fitra- możliwość rozpoznania istnienia Allaha poprzez to, co można zobaczyć i usłyszeć. Fitra jest wewnętrznym poczuciem, które zostało nam dane, abyśmy podążali za tym, co słuszne, aby podążać za przesłaniem Allah

  • szahiqa- „[straszny] przejmujący oddech”, dźwięk wydobywający się z klatki piersiowej, krzyk zwierzęcia przed śmiercią


(8) Niemal wybuchając wściekłością. Za każdym razem, gdy wrzucana będzie doń jakaś grupa , jego strażnicy zapytają ją: „Czyż nie przyszedł do was nigdy żaden ostrzegający?”

  • jakby ogień był wściekły, że wrzucono do niego tych ludzi, rozpoznając niewiernych i tych, którzy byli przeciwko Allah

  • fałdżun- nieznana, jakaś masowa grupa ludzi. Będzie wiele masowych grup niewiernych, będą oni nieznani, mimo że zwykli tak wysoko myśleć o sobie. Ale w Dżahannam będą tylko „jakąś masową grupą” 

  • Jatikum- ktoś, kto do ciebie podejdzie. „Czy nikt cię nigdy nie ostrzegł, nawet nieznacznie?”

  • nadiir - stałe źródło ostrzeżenia nawet przez samą obecność kogoś. Patrząc na tę osobę, ludzie mogą zdać sobie sprawę, że powinni być lepsi i czują się źle z powodu swoich działań. Nie tylko prorocy czy posłańcy, ostrzeżeniem może być nawet przypadkowa osoba


(9) Odpowiedzą: „Tak, w istocie przyszedł do nas ostrzegający, lecz my uznaliśmy (go) za kłamcę i rzekliśmy (do niego): ‘Bóg nigdy niczego nie zesłał, tkwicie jedynie w wielkim błędzie’”.

  • dżaa’ana nadhiirun – ciągłe ostrzeżenie pełne wysiłku. Niewierzący uzna obecność ostrzeżeń i swój błąd niewiary


(10) Powiedzą (też): „Gdybyśmy się (mu) tylko przysłuchiwali i rozumowali (odróżniając to, co przyniesie nam korzyść od tego, co nam zaszkodzi, i działali odpowiednio), to nie bylibyśmy (teraz) pośród towarzyszy Ognia palącego”. 

  • ci ludzie nie mówią, że nie widzieli tego co stworzył Allah. Oni jedynie mówią, że żałują, że nie posłuchali. Najpierw ludzie muszą posłuchać (co oznacza: zgodzić się, zrobić to, co nam powiedziano), potem pomyśleć, a następnie przemyśleć to co im powiedziano

  • Shaytiin to ci, którzy chcą trzymać nas z dala od Qur’an, od wspominania Allah (dhikr) i od myślenia. Mogą odciąć nas od Qur’an, a następnie zachęcić nas do czynienia gorszych rzeczy

  • „pośród towarzyszy Ognia palącego” – dżiny i niewierni

  • wierzący powinni słuchać, myśleć, a następnie działać w oparciu o to, co wiedzą, aby zaakceptować i rozpoznać, czego się od nich oczekuje


(11) Tak oto uznają swoje winy, lecz Miłosierdzie Boga będzie (wtedy) daleko od towarzyszy Ognia palącego! 

  • dham - grzech; przyznają się do czynów, które są żenujące. „Swoje winy” – odmowa słuchania, która następnie prowadzi do kolejnych grzechów.

  • suhuq- zostać odrzuconym, być daleko, bolesny przebieg. Ta część przypomina doua „niech będą przeklęci”

    • Podobny motyw pojawia się w historii faraona. Kiedy zobaczył, że morze się zamyka, próbował powiedzieć szahada, ale nawet wtedy nie był w stanie powiedzieć „Allah”. Powiedział tylko: „Wierzę, że nie ma nikogo godnego czci oprócz tego, w którego wierzą Izraelici”. Nie zostało to od niego przyjęte, bo było już za późno


(12) Co do tych zaś, którzy stają lękając się swego Pana, choć jest niewidzialny (poza ich zdolnością postrzegania) – dla nich jest przebaczenie (niosące niespodziewane błogosławieństwa) oraz wspaniała nagroda.

  • istnieją dwa znaczenia tego wersu: 1) ludzie wierzyli w Allaha, nie widząc Go i 2) bali się swojego Mistrza, choć nikt ich nie widział - w przeszłości byli w Mekce ludzie, którzy wierzyli, ale za bardzo bali się tego, co zrobiliby im kafiruun, więc nie przyznali się, że są muzułmanami

  • nawet jeśli ktoś uwierzył, ale tego nie powiedział, jego wiara jest nadal akceptowana, jego wiara jest nadal godna – otrzyma przebaczenie od Allah

  • duże porównanie między tymi, którzy szczerze wierzą w Allaha, ale ukrywają się, a tymi, którzy szczerze nie wierzą, ale robią to otwarcie


Ta sura sugeruje również, że słuchanie i myślenie uratowałoby ludzi. Powinno nas to skłonić do reakcji emocjonalnych. Myślenie i rozumienie prowadzą ludzi do strachu – który jest emocją. Nasze emocje nie będą naprowadzone na właściwą drogę, jeśli nasze myśli nie będą


Rozwój duchowy nie powinien ograniczać się wyłącznie do aktywności duchowej. Powinniśmy rozwijać się w myślach, rozważaniach i refleksjach, a to wzmocni nas emocjonalnie i umożliwi głębsze przeżywanie religii i zaangażowanie w wiarę


(13) Czy ukrywacie to, co zamierzacie powiedzieć, czy też wypowiadacie to głośno; On, zaiste, ma pełną wiedzę o wszystkim, co skrywają piersi. 

  • bez względu na to, czy robimy coś w tajemnicy, czy nie, Allah o tym wie

  • chodzi także o tych, którzy w tajemnicy czczą Allah, i których nikt nie widzi – jeśli są wierzącymi, a ich wiara była ukryta, Allah wie, co jest w ich sercach


(14) Czy jest do wyobrażenia to, by Ten, który stwarza, nie miał wiedzy? On jest Przenikliwy (dociera do najmniejszych wymiarów każdej rzeczy), wszystkiego Świadom

  • „Czy ten, który to stworzył, nie wie?” lub „Czyż nie wie, kogo stworzył?” 

  • Al-Latif- Subtelny, ten, który zna najwięcej tajemnic 

    • Allah, znając każdy subtelny szczegół, może sprawić, że niektórzy ludzie będą go czcić w tajemnicy, w oparciu o Jego wiedzę o tym, co dana osoba może znieść. Allah może zaplanować dla tej osoby ścieżkę, na której wierzący będzie powoli okazywał swoją wiarę lub stanie się to przy specjalnej/innej okazji

  • Planujemy w oparciu o sprawdzanie, analizę, a następnie tworzymy plan – im więcej się dowiemy, tym lepszy jest plan. Allah to Al-Latif i jego plan uwzględnia najdrobniejsze szczegóły, a Allah zapobiegnie wszelkiej krzywdzie na naszej drodze

  • Al-Khabiir - ten, który w pełni rozumie rzeczywistość i posiada o niej wszelkie informacje na podstawie doświadczenia, aktywnego uczestnictwa


(15) On jest Tym, który uczynił wam ziemię poddaną (jak potulne zwierzę), przeto wędrujcie po jej ramionach (wyżynach) i jedzcie z Jego zaopatrzenia; jednak (pamiętajcie, że) do Niego nastąpi Zmartwychwstanie.  

  • Allah zmienia niebezpieczną warunki planety, abyśmy mogli żyć. Uczynił ją pokorną, poddaną i obezwładnioną z originalnego, niebezpiecznego stanu. Te momenty, w których widzimy trzęsienia ziemi lub erupcje wulkanów, są prawdziwym stanem ziemi. Allah jest tym, który pozwala jej działać w oparciu o naturę ziemi i On jest tym, który ją uspokaja

  • uczynienie ziemi pokorną jest także przypomnieniem, abyśmy my także byli pokorni 

  • “przeto wędrujcie po jej ramionach (wyżynach)” - w trakcie trzęsień ziemi, nikt nie jest w stanie myśleć o sprawach doczesnych. Kiedy idziemy i widzimy Ziemię, powinniśmy poświęcić chwilę, aby zobaczyć, jak bardzo jest ona pokorna i poddana Bogu. Allah nawet zachęca nas, aby „chodzić w ziemi” co oznacza kopanie do środka, aby zobaczyć, co jest pod powierzchnią. 

  • Allah używa różnych czasowników, aby opisać nasz ruch – spacerować, chodzić, biegać, spieszyć się, uciekać, by ratować się kto może. I tutaj Allah użył „zwykłego spaceru po ziemi” – przyjrzyj się temu wszystkiemu i spójrz na zaopatrzenie od Allah – nieważne, czy chodzi o jedzenie, pracę, podróże

    • Jeśli chodzi o wspominanie Allaha, nie powinniśmy po prostu chodzić, nie powinniśmy po prostu spacerować, powinniśmy się spieszyć, podjąć wysiłek, pobiec. Powinniśmy ścigać się o przebaczenie. Powinniśmy rozpaczliwie biec do Allaha

  • Nasze zaopatrzenie i stabilność na tej ziemi zapewnia jedynie Allah. Jesteśmy zachęcani do przemieszczania się i podróżowania, aby zobaczyć to co Allah nam daje. Allah poświęca nam swoje zaopatrzenie, wszystko jest Jemu przypisane. Skomplikowaną częścią zapewnienia nam bytu zajął się już Allah. Czym się więc martwisz? Wszystko przyjdzie w swoim czasie.

  • nushuur- 1) otworzyć i rozłożyć, roznieść rzeczy, 2) sprawić, by zakwitły, 3) wszystko to będzie Jemu przypisane

  • te wersy mówią do wierzących – idźcie, rozproszcie się po ziemi, zdobądźcie swoje rizq, a i tak wrócicie do Allaha, nieważne jak daleko odejdziecie i nieważne jak bardzo się rozwiniecie, ostatecznym rozkwitem będzie, powrót do Allah

  • tu nie chodzi tylko o zmartwychwstanie – to tak, jakby Allah powiedział „wrócisz do mnie i będzie znacznie lepiej”


Organizacja tego przejścia

  • pierwszy ayat tej części – upiększenie nieba, ostatni ayat – ziemia została poddaną Allah

  • zaopatrzenie tej ziemi jest jak zapowiedź tego, co otrzymamy w Dżannah, tak jak opis niewiernych jest zapowiedzią Dżahannama





- - - SEKCJA 3 - - -



(16) Czy pomimo to jesteście pewni, że Ten, który jest ponad wszystkim, nie  sprawi, iż ziemia połknie was wtedy, gdy się zatrzęsie?

  • zamiast słowa „Allah” występuje „Ten, który jest ponad wszystkim”

  • tamuur – ziemia pochłonęłaby, “połknęłaby” ludzi, dziura zostałaby zakryta i nikt by się nawet nie zorientował;


(17) Albo czyż jesteście pewni, że Ten, który jest ponad wszystkim, nie ześle przeciwko wam burzy piaskowej niosącej śmierć? Wtedy poznacie, jakie jest Moje ostrzeżenie. 

  •  hasiban - może to oznaczać chorobę z nieba lub wiatr niosący drobne kamienie

  • niebezpieczeństwo pochodzi zarówno z ziemi, jak i z nieba

  • nadiir - ostrzegający = prorok, ale także mowa Allah

  • Wszyscy zakładają i mają nadzieję, że to nie my będziemy tymi, którym przytrafiają się złe sytuacje. Ale Allah pokazuje nam, że każdy naród i pokolenie może tego doświadczyć. Otrzymujemy rady, zasady i wskazówki od Allah, ale niektórzy z nas myślą „to nie dla nas” lub „to już straciło ważnośc”


(18) Zaprawdę, zaprzeczali przed nimi (prawdzie i zostali zniszczeni). Dlatego (zastanówcie się), jak straszliwe było Moje Odrzucenie! 

  • nakiir- spryt w obliczu przeciwności losu lub tego, co nieznane, trudności lub zaprzeczenia

    • Ci, którzy byli przeciwni prorokom, byli także przeciw Allah. Allah postąpi z nimi w taki sam, w jaki niewierni zachowywali się w stosunku do Allah

    • sarkazm tego wersetu: jak ci się podobają trudności, kiedy ci je daje? Jak ci się opłacało bycie przeciwko Mnie?


Dwa pytania retoryczne i wezwanie do myślenia (16-18) i znowu dwa pytania retoryczne i wezwanie do myślenia (19-22)


(19)  Czyż oni nigdy nie obserwowali i nie spojrzeli na ptaki nad sobą, latającymi w szeregach, ze skrzydłami, które rozpościerają i składają? Nie przytrzymuje ich nic, prócz Miłosiernego. Zaiste, On widzi wszystko doskonale.

  • Ten wers przypomina Mekkańczykom historię o ataku ptaków. Oni już zobaczyli, do czego zdolny jest Allah

  • saaffaatin ła jaqbidn -przemieszczać się i powracać. Podobnie jak ptaki latają i układają różne kształty - raz są blisko siebie, a innym razem wracają do siebie, tworząc różne kształt. Zanim ta sama koncepcja rozprzestrzeniania się została wspomniana w wersecie 15; kazano ludziom się rozprzestrzeniać. Nieważne dokąd pójdziemy, Allah sprowadzi nas z powrotem. I tak jak Allah opiekuje się ptakami na niebie, tak zawsze będzie opiekował się ludźmi, którzy się rozproszyli. Tak jak Allah trzyma ptaki na niebie, tak też trzyma nas w tym życiu. Prędzej czy później jednak będziemy musieli wylądować – wrócić do Allaha.

  • ponownie Allah odnosi się do nieba, ale tym razem jest ono znacznie bliżej. Najpierw Allah ostrzega przed akhira i ostrzega nas przed zniszczeniami na ziemi. Najpierw Allah wspomniał o tym, co jest daleko – niebie i akhira, a później o tym, co jest blisko – ptakach i zniszczeniu na ziemi

  • naturalną pozycją ptaka jest przebywanie na ziemi, lecz Allah „trzyma” go w powietrzu, pozwalając mu latać. Podobnie naszą naturalną pozycją nie jest to życie. Jesteśmy tutaj, ponieważ z każdym oddechem Allah trzyma nas na tej ziemi – tak jakbyśmy byli podłączeni do aparatury podtrzymującej życie kierowanej przez Allah



(20) Któż będzie dla was „armią” (źródłem siły i wsparcia), ażeby wam pomóc (przeżyć lub osiągnąć sukces) – poza Miłosiernym? Oto niewierni tkwią jedynie w iluzji. 

  •  Allah sarkastycznie odnosi się do pewnej liczby osób w armii

  • To jakby pytanie retoryczne – kto jest przeciwko waszej armii? Allah? Najwyższy Autorytet? Nie, Allah - Najbardziej Troskliwy, Najbardziej Miłosierny. Jakby sama walka była bezsensowna i pozbawiona moralności - po co ktoś miałby atakować Najbardziej Miłosiernego?


(21) Kim jest ten, który mógłby was zaopatrywać, jeśliby On cofnął wam zaopatrzenie? Lecz oni obstają przy pogardzie i niechęci (w zaciętej ucieczce od prawdy i rzeczywistości).

  • nawet jeśli niektórzy postanowili walczyć z Allah i Jego prorokami, On i jego armia nadal będą czerpać z rizq od Allah

  • niewierni są uparci w tym, w co wierzą, a nawet gdyby ujrzeli prawdę, z powodu swojej pychy nie przyznaliby się do błędu


(22) (Teraz rozważcie:) Czyż lepiej prowadzony jest ten, który chodzi ze spuszczoną głową (nie mogąc spoglądać szeroko ani bacznie obserwować), czy też ten, który chodzi wyprostowany (jasno widząc to, co znajduje się przed nim) ścieżką prostą?

  • obydwoje staną w obliczu trudności, ale wierzący zwrócą się do Allah z nadzieją i zaufaniem, podczas gdy niewierni tylko wpadną w złość i zaryzykują swoją akhira

  • „chodzi ze spuszczoną głową” - taki sposób chodzenia ma miejsce albo wtedy, gdy 1) ktoś jest w ciemności, albo gdy 2) ktoś idzie po nierównej ścieżce. To wyobrażenie jest całkowitym przeciwieństwem prostej ścieżki Islamu – wierzący są w świetle, a ich droga jest równa.


Te wersy mówią, żę możemy zostać wchłonięci przez ziemię lub zaatakowani z nieba. To doskonale pokazuje, że żadna armia nie ma sensu, gdy atak może nadejść spod nas lub nad nami. Jak ktoś chciałby walczyć, skoro ziemia jest równa i spokojna, tylko dlatego, że Allah tak uczynił.

Wzmianka o niebie i ziemi jest kontynuowana poprzez przywołanie ptaków (niebo) i ludzi, którzy upadają lub idą prosto (ziemia). Obrazy te były także obecne w innych rozdziałach Koranu (np. w Al-Araf).


Z językowego punktu widzenia wersety od 1 do 21 kończą się słowem z „r” na końcu. Werset 22 przełamuje ten schemat słowem „mustaqiim” (prosto). Odtąd rozdział ten skierowany jest do proroka Mahometa.




- - - SEKCJA 4 - - -



(23) Powiedz: „On jest Tym, który powołał was do istnienia i wyposażył was w słuch, wzrok oraz serca. Jakże małą okazujecie wdzięczność!”

  • anshaakum- wznosić się, rosnąć. Odnosząc się do Mekki i jej rozwoju, a także do tego, że każdy z nas ma okres, w którym jesteśmy wystarczająco dojrzali, aby wiele zrozumieć i być świadomymi tego kim jesteśmy

  • słuch, wzrok i „wielkie” serce – zazwyczaj byłoby to słuch, wzrok i myślenie. Myśli powinny prowadzić nas do emocji. Słyszenie i widzenie są połączone z umysłem, a w skrócie z naszymi emocjami.

  • Musimy dać sobie szansę na zdobycie nowej wiedzy, bo wiara bez działania „przeminie”. Słuchaj nowych wykładów, ucz się czegoś nowego, aby Twoje serce mogło ponownie poczuć ten „wzlot” wiary. Karm swój umysł, aby Twoje emocje i duchowość były bardziej namiętne

  • qalb - prawidłowy stan serca

  • fu'ad - intensywny stan emocji, robienie czegoś z pasją, miłością, motywacją.

  • Qur’an nazywa się „dhikr” – przypomnieniem – ciągle jest nam przypominane aby czcić Allah, modlić się i być cierpliwymi. Większość z tych uczynków nie jest nam obca, więc ponowne napominanie ma inny celowi – powinniśmy być przywiązani nie tylko wiedzą, ale także emocjami.

  • kiedy podstawa religii będzie solidna, nie wpadniemy w wątpliwości. Tak, możesz mieć wzloty i upadki, ale gdy będziemy zajmować się trudnymi tematami lub rozmawiać z nie-muzułmanami, nasza wiara się nie zachwieje – ich tak.


(24) Powiedz: „On jest Tym, który rozmnożył was na ziemi, i (to) do Niego zostaniecie zgromadzeni (ażeby rozliczyć się ze swojego życia na ziemi)”

  • zdolność dostrzegania znaków Allah, wzruszanie się to wielki dar od Allah – powinniśmy to docenić i korzystać z tych darów – czytać i rozważać słowa, dostrzegać stworzenie Allah

  • dhara’a - dojrzewać w wieku → nawiązanie do poprzedniego wersu, w którym Allah mówił o okresie, w którym jesteśmy dojrzali i możemy wiele zrozumieć

  • Allah zesłał nas na ziemię, stworzył nas młodymi, pozwolił się nam rozprzestrzeniać po ziemi, pozwolił się nam zestarzeć na ziemi, a na koniec Allah umieści nas w ziemi → opisuje całe życie człowieka


Nie mamy zbyt wiele czasu na zmiany, życie nie jest takie długie, a na końcu zostaniemy sprowadzeni z powrotem do Allaha. Wprowadź zmiany teraz.





- - - SEKCJA 5 - - -



(25) Oni mówią (pytając z drwiną): „Kiedy ta obietnica (zgromadzenia) ma być wypełniona, skoro jesteście prawdomówni)?” 

  •  „obietnica” – odnosi się do Dnia Sądu

  • „jesteś prawdomówny” – wszyscy towarzysze stali się ambasadorami Islamu, nie dotyczyło to tylko proroka Mahometa

  • Większość prawa islamskiego przyszła później (modlitwa, post, hidżab, zakaz riba, alkoholu) - wystarczyło, że dzielili się słowami Allah i zabierali głos. Co w rzeczywistości oznaczało dla nich bicie, groźby i ataki.

  • towarzysze jedynie prosili ludzi, aby zobaczyli i zastanowili się nad tym co jest im przekazywane, a mimo to zmagali się z atakami. Nie bali się konsekwencji



(26) Powiedz: „Wiedza (o tym oraz prawdziwa i pełna wiedza o wszystkich rzeczach) jest u Boga. A ja jestem tylko ostrzegającym”.

  • wiedza nie jest naszą własnością - wiedza naprawdę należy do Allaha i tylko za Jego pozwoleniem możemy zdobyć jej cząstki

  • Są pewne tematy, w których znamy wszystkie szczegóły, część szczegółów lub nie mamy żadnych informacji. Allah nie dał nam wszystkich informacji, otrzymaliśmy tylko tyle, ile potrzebujemy i ile jesteśmy w stanie zrozumieć. Allah nie jest przeciwko ciekawości, jest przeciwko bezsensownej ciekawości - Quran jest dla tych, którzy szukają wiedzy o celu swojego życia

  • różnica między wiedzą a myśleniem jest krytyczna

    • wiedza → możesz się jej nauczyć z dowolnej książki

    • myślenie → analizowanie, tworzenie logicznych i ważnych pytań, które mają jakiś cel


(27) Lecz potem, gdy oni widzą to blisko, (niemal) pod ręką, twarze tych, którzy nie wierzą, stają się czarne od smutku; i zostanie im powiedziane (tym, którzy się wyśmiewali): „To jest to, czego (drwiąc) wzywaliście”.

  •  twarze niewiernych zostaną zacienione, bez światła, pełne brzydoty. Kiedy zostanie im pokazana kara, będzie im powiedziane → to jest właśnie to o co pytaliście




- - - SEKCJA 6 - - -



(28)  Powiedz: „Czy kiedykolwiek zastanawialiście się (nad tym): Jeśli Bóg unicestwi mnie i tych, którzy są ze mną, albo też okaże nam miłosierdzie (i da nam odnieść zwycięstwo), to któż zdoła ochronić niewiernych przed karą bolesną?” 

  • halaq- gwałtowna śmierć

  • porównanie krzyżowe – gwałtowna śmierć lub miłosierdzie; dowód, że dla Allaha danie nam życia jest już miłosierdziem (rahma) - długie życie jest jedną z miłosiernych rzeczy od Allaha, dla wierzącego oznacza to więcej czasu na zrobienie więcej dobrych uczynków, bycie bardziej pobożnym i śmierć jako pobożna osoba

  • jeśli niewierni mieliby zabić wierzących, stałoby się to tylko dlatego, że Allah na to pozwolił. Życie i śmierć należą tylko do Allah. Nawet gdyby zabili proroka i jego towarzyszy, nie rozwiązałoby to problemu niewiernych – kto ich uratuje przed karą Allah?

  • prawda nie zniknie, jeśli odwrócisz wzrok lub pozbędziesz się tego co jest przed tobą (dowody)

  • kafiir - w tej części Allah przestaje zwracać się bezpośrednio do niewiernych - najpierw mówił bezpośrednio do nich, potem przez proroka Muhammada, a teraz nawet prorok Muhammad mówił „o” nich, a nie do nich – jest to w pewnym sensie oddzielenie, odgrodzenie się od nich

    • nie wszyscy nie-muzułmanie są kafiiruun



(29) Powiedz: «On jest Miłosierny; uwierzyliśmy w Niego i na Nim polegaliśmy. I dowiecie się, kto jest w błędzie jawnym”.

  • w rozdziale zdominowanym przez karę, ciągle jest przytaczane imię Allah - Ar-Rahman


(30)  Powiedz: „Czyż kiedykolwiek zastanawialiście się (nad tym): Jeśliby wasza woda znikła pod ziemią (pozostawiając was bez źródła wody), kim jest ten, kto mógłby przynieść wam (źródło, które by zastąpiło tamtą) tryskającą wodę?”

  • „woda” → zam-zam - jeśli zniknie, kto stworzy kolejne źródło wody? Jak to możliwe, że jedno źródło wody wystarczy dla wszystkich ludzi? To samo w sobie było dowodem od Allah

  • odnosi się to do pierwszego wersetu – Allah jest nad każdą rzeczą potężną, jest Królem i tak samo, jak królowie mają posiadłości, tron ​​Allaha jest nad wodą. Jego zaopatrzenie pochodzi z Jego królestwa w taki sam sposób, w jaki woda pochodzi od Niego






6 części Sury Al-Mulk

  •  CZĘŚĆ 1 wersety 1-4 →Allaha moc

  •  CZĘŚĆ 2 wersety 5-15 → Niebo i piekło

  • CZĘŚĆ 3 wersety 16-22 → bezpośrednie zagrożenie (upadające niebo, zapadająca się ziemia, armie)

  • CZĘŚĆ 4 wersety 23-24 → śmiertelność i długość życia 

  • CZĘŚĆ 5 wersety 25-27 → kwestionowanie obietnicy Dnia Sądu

  •  CZĘŚĆ 6 wersety 28-30 → słabość ludzi




CZĘŚĆ 3 i 4

Najpierw (część 3) Allah mówi, że ziemia nas pochłonie, a w następnej części (nr 4) pozwala nam rosnąć i żyć, być na ziemi. Pojawiają się także dwa pytania: 1) czy czujecie się bezpiecznie, skoro ziemia może was pochłonąć? 2) Czy czujecie się bezpiecznie, skoro niebo może spaść na was w każdej chwili? 

Przypomina się nam, abyśmy słuchali tych ostrzeżeń (ponieważ nie widzimy, żeby któraś z tych rzeczy działa się teraz), a następnie mówi się nam, abyśmy patrzyli na ptaki i na to jak one są utrzymywane i jak Allah pozwala im żyć. 

W pierwszej części nieustannie przypomina się nam, abyśmy słuchali i patrzyli, podczas gdy w kolejnej części przypomina się nam również, że słuchanie i widzenie jest w rzeczywistości powiązane z naszym sercem i emocjonalnym przywiązaniem do religii. Wynika to z tego, że im więcej widzimy i rozumiemy, tym łatwiej nam dostrzec to co Allah nam daje i jak niesamowite jest Jego stworzenie.



CZĘŚĆ 2 i 5

W części nr 2 mamy obietnicę, że wszyscy ludzie staną przed Allah i będą sądzeni zgodnie z Jego obietnicą Dnia Sądu. Allah także obiecał ludziom, że przyjdą ludzie z ostrzeżeniami, którym ludzie będą zaprzeczać. W części nr 5, Prorok Muhammad zwraca się do niewiernych mówiąc o Dniu Sądu, ponieważ to oni pytają kiedy w ogóle się to wydarzy. We wcześniejszej części (nr 2), ludzie z Dżahannam żałowali, że nie posłuchali i zaprzeczali, co uniemożliwiło im zbawienie. 



CZĘŚĆ 1 i 6

Na początku tego rozdziału Allah mówi nam o stworzeniu śmierci i życia, które w części 6 jest zobrazowane przez porównanie do bycia zabitym oraz okazania miłosierdzia.

Allah także jest tym, który ma największy Autorytet i jest tym, który przebacza. W ostatniej części, to Allah jest tym, który może uratować ludzi od kary i to On może okazać ludziom miłosierdzie.


Ludzie wiele razy byli upominani, aby popatrzyli na to, co Allah stworzył -  nie zauważyli bym tam żadnych wad ani pęknięć. Na końcu, niewierni są pytani czy nie rozważali nad tym co wiedzieli, czy nie patrzyli póki jeszcze mogli?








Copyright © Be Nour , Blogger